آموزش بازاریابی

اﻧﻮاع ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ

1) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﻮد (ﺷﺨﺼﯽ) : ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻤﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد، ﺣﻔﻆ ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻃﺮز ﻓﮑﺮ و ﺑﺮداﺷﺖ رﻗﺒﺎ و دﯾﮕﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻓﺮد اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ اﻋﺘﻤﺎدﺑﻪ ﻧﻔﺲ، اﻣﯿﺪ و ﮐﺎﻣﯿﺎﺑﯽ اﻓﺮاد ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪن و ﻋﺮﺿﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺘﻬﺎ و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯿﻬﺎي ﺧﻮد ﺑﻪ اﻓﺮادي ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺎن و ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ آن ﻫﺴﺘﻨﺪ.

 2) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺳﺎزﻣﺎن: ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻤﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎ ﺣﻔﻆ ﻃﺮز ﺗﻠﻘﯽ، رﻓﺘﺎر و ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﯽ ﺷﻮد ﻣﺴﺌﻮﻻن رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﺑﺎزارﯾﺎﺑﺎن ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ.

3) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﻣﮑﺎن: ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻤﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آﮔﺎه ﮐﺮدن، ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ ﻣﺮدم و ﺟﺬب آﻧﻬﺎ و ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻃﺮز ﺗﻠﻘﯽ آﻧﻬﺎ از ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ و اﻣﮑﺎﻧﺎت ﯾﮏ ﺷﻬﺮ، ﻣﻨﻄﻘﻪ ﯾﺎ ﮐﺸﻮر.

 4) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ اﯾﺪه: ﯾﻌﻨﯽ اراﺋﻪ و ﻋﺮﺿﻪ اﻧﺪﯾﺸﻪ، ﻧﻈﺮ ﯾﺎ اﯾﺪه ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد ﺗﻔﺎﻫﻢ، ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻓﺘﺎرﻫﺎ و ﺑﺎورﻫﺎي ﻣﺮدم و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ.

5) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺎت

در صورتیکه میخواهید تبلیغات هدفمند داشته باشید کافیست در MyCityAd.ir ثبت نام نمایید و سپس خدمات خود را بصورت آگهی در سیستم ثبت نمایید.

آگهی های ستاره دار MyCityAd.ir به صورت ستاره دار در نتایج جستجو دیده می شوند.

با درج آگهی در MyCityAd.ir در صدر نتایج جستجوی Google,Bing,Yahoo قرار خواهید گرفت.

وﯾﮋﮔﯽ اﻣﻮرﺧﺪﻣﺎﺗﯽ:

1) ﻧﺎﻣﻠﻤﻮس ﺑﻮدن: ﯾﻌﻨﯽ ﭘﯿﺶ از ﺧﺮﯾﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮان آن را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد ﯾﺎ ﺣﺲ ﻧﻤﻮد. وﻇﯿﻔﻪ اﺻﻠﯽ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺎت اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺧﺪﻣﺎت را ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻔﻊ ﮐﺎرﺑﺮد آن را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ.

 2) ﻧﺎﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﻮدن و ﻧﺎﭘﯿﻮﺳﺘﮕﯽ: ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺧﺪﻣﺎت اﻏﻠﺐ ﻣﺘﻔﺎوت و ﻧﺎﭘﯿﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ. ﺧﺪﻣﺎت واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻓﺮادي اﺳﺖ ﮐﻪ آن را ارﺋﻪ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﯿﻔﯿﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ.

 3) ﺗﻔﮑﯿﮏ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي: ﺑﺎﻋﺎﻣﻞ دوم ﻧﯿﺰ ارﺗﺒﺎط دارد.

4) ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ذﺧﯿﺮه ﺑﻮدن: ذﺧﯿﺮه ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺎ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ در ﻣﻮرد ﺧﺪﻣﺎت ﻫﺰﯾﻨﻪ ذﺧﯿﺮه و ﻧﮕﻬﺪاري ﯾﮏ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺖ اراﺋﻪ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺑﻌﻼوه ﻫﺮ ﻧﻮع وﺳﯿﻠﻪ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز او ﺑﺮاي اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت آﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺎت: ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻔﺖ ﻋﺎﻣﻞ: ﻣﺤﺼﻮل، ﻗﯿﻤﺖ، ﺗﻮزﯾﻊ، ﺗﺮﻓﯿﻊ، ﮐﺎرﮐﻨﺎن، اﻣﮑﺎﻧﺎت ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻋﻤﻠﯿﺎت اﺳﺖ.

1) ﻣﺤﺼﻮل(ﺧﺪﻣﺖ) : دو ﻋﺎﻣﻞ در زﻣﯿﻨﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ: اﻟﻒ) ﺣﻖ اﻧﺤﺼﺎري: ﯾﮑﯽ از وﯾﮋﮔﯿﻬﺎي ﻫﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺟﺪﯾﺪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﺧﺘﺮاع و ﺣﻖ اﻣﺘﯿﺎز آن اﺳﺖ. ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎ اﺧﺘﺮاع ﻣﺤﺼﻮل ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪه آن ﯾﮏ ﺣﻖ اﻧﺤﺼﺎري ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﺪ. ﺗﻔﺎوت ﻋﻤﺪه ﻣﺤﺼﻮل و ﺧﺪﻣﺎت اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺎت داراي ﺣﻖ اﻧﺤﺼﺎري ﯾﺎﺣﻖ اﺧﺘﺮاع ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ. ب) ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن: ﯾﮑﯽ از زﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎي ﻣﻬﻢ در ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﻣﺤﺼﻮﻻت اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن اﺳﺖ. ﻋﻼﻣﺖ ﯾﮏ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ در ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯾﻬﺎي ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ. 2) ﻗﯿﻤﺖ: روش ﻫﺎي ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﯿﻤﺖ در ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ دو دﺳﺘﻪ اﺳﺖ: اﻟﻒ) روش ﻗﯿﻤﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﯾﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﻌﻼوه ﺳﻮد. ب) روش ﻧﺮخ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري: ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﯿﻤﺖ ﺧﺪﻣﺎت در اﯾﻦ روش ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري اﻧﺠﺎم ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺖ. ﻗﯿﻤﺘﻬﺎ در ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ دو ﻧﻘﺶ ﻋﻤﺪه دارﻧﺪ:

 اﻟﻒ) ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬاري ﺑﺮ درك و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن.

 ب) ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬاري ﺑﺮ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻋﻤﻠﯿﺎت.

 3) ﺗﻮزﯾﻊ ﯾﺎ ﻣﮑﺎن: ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺗﻔﮑﯿﮏ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺧﺪﻣﺎت ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻮزﯾﻊ در اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺎت اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎري دارد.

4) ﺗﺮﻓﯿﻊ: ارزش و اﻫﻤﯿﺖ ﺗﺮﻓﯿﻊ ﺑﺮاي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ در ﻣﻨﺎﻓﻌﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺧﺮﯾﺪ ﺧﺪﻣﺎت آﻧﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد. رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﯾﮑﯽ از روش ﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﺗﺮﻓﯿﻊ در ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻋﻠﺖ راﯾﮕﺎن ﺑﻮدن ﯾﺎﺑﯽ ﻫﺰﯾﻨﻪ و ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻢ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﻮدن رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﮔﺮوﻫﻬﺎ و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮاﻧﺘﻔﺎﻋﯽ آن را اﺳﺎس ﻃﺮﺣﻬﺎي ﺗﺮﻓﯿﻌﯽ ﺧﻮدﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آورﻧﺪ.

 5) ﮐﺎرﮐﻨﺎن: اﻓﺮادﺳﺎزﻣﺎن ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﯾﺎ ﮐﺎرﮐﻨﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺎت را ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن اراﺋﻪ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﻋﻮاﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ اﯾﻨﺪ.

 6) اﻣﮑﺎﻧﺎت و داراﯾﯿﻬﺎي ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ: اﯾﻦ اﻣﮑﺎﻧﺎت ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺴﻬﯿﻞ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎ در اﻧﺘﻘﺎل و اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت       ﻣﯽ ﺷﻮد.

 7) ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﯾﺎ ﻓﺮآﯾﻨﺪ: ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮدن وﮐﯿﻔﯿﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﭘﺎﯾﺪار ﺧﺪﻣﺎت را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. وﻇﯿﻔﻪ اش اﯾﺠﺎدﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻦ ﻋﺮﺿﻪ وﺗﻘﺎﺿﺎي ﺧﺪﻣﺎت اﺳﺖ.

6) ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ درﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري:

ﻣﺒﺎﻧﯽ ﺑﺮاي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري وﻏﯿﺮاﻧﺘﻔﺎﻋﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺗﺠﺎري اﺳﺖ وﻟﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ درﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري ﻣﺤﺪودﺗﺮاﺳﺖ ودراﯾﻨﺠﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺑﻪ اﯾﺠﺎد و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي ﺑﺎزاﯾﺎﺑﯽ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ارﺿﺎي ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﺑﺎزار ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﻣﺤﺼﻮل ﺑﺎﯾﺪﺑﻪ طرز ﻣﻮﺛﺮ ﺗﺒﻠﯿﻎ، ﻗﯿﻤﺖ ﮔﺬاري و ﺗﻮزﯾﻊ ﺷﻮد. ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ: خصوصی ﻮ دوﻟﺘﯽ، اﻧﺘﻔﺎﻋﯽ و ﻏﯿﺮاﻧﺘﻔﺎﻋﯽ و ﺗﺠﺎري و ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري. ﺗﻔﺎوت ﻋﻤﺪه ﺑﯿﻦ ﺑﺎزﺗﺮﯾﺎﺑﯽ ﺗﺠﺎري و ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﻮع ﮔﺮوﻫﻬﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺎ آن ﺳﺮوﮐﺎر دارد. ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري و ﻏﯿﺮاﻧﺘﻔﺎﻋﯽ در ﮐﻮﺷﺸﻬﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﻮد ﺑﺎ دو ﺑﺎزار اﺻﻠﯽ ﺳﺮوﮐﺎر دارﻧﺪ:

اﻟﻒ) اﻋﺎﻧﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن ﮐﻪ در اﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎ وﻇﯿﻔﻪ اش ﺟﺬب ﻣﻨﺎﺑﻊ اﺳﺖ.

 ب) ارﺑﺎب رﺟﻮع ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﻮل ﯾﺎ ﺧﺪﻣﺎت ﺳﺎزﻣﺎن را درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﺎزار ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺠﺎري اﺳﺖ. وﻟﯽ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺗﺠﺎري ﺑﯿﺸﺘﺮ روي ﻣﺸﺘﺮي ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ اﺳﺖ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﺳﺘﺮاﺗژﯾﮏ ﺑﺮاي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري: ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺶ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪاز:

1) ﺗﺠﺰﯾﻪ وﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﺎزار ﻫﺪف: ﮐﻪ در اﯾﻨﺠﺎ دو ﺑﺎزار اﻋﺎﻧﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن و ﺑﺎزارارﺑﺎب رﺟﻮع را ﺑﺮرﺳﯽ          ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و اوﻟﯿﻦ ﮔﺎم ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﯾﺎ ﺑﺨﺶ ﺑﻨﺪي ﺑﺎزاراﺳﺖ و ﺗﺤﻠﯿﻞ طبقه ﺑﻨﺪي ﺑﺮاي ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ وﯾﮋﮔﯿﻬﺎي ﮐﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺨﺼﻮﺻﯽ ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

 2) ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﻣﺤﺼﻮل: درﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﻏﯿﺮ ﺗﺠﺎري ﺑﺎز ﻫﻢ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ دو ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ از اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﻬﺎي ﻣﺤﺼﻮل ﻧﯿﺎز ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ:

 اﻟﻒ) ﻋﺮﺿﻪ ﻣﺤﺼﻮل: دراﻏﻠﺐ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري ﻋﺮﺿﻪ ي ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻪ ارﺑﺎب رﺟﻮع ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪ ﺻﻮرت اراﺋﻪ ﯾﮏ ﺧﺪﻣﺖ، ﺗﺒﻠﯿﻎ ﯾﮏ اﯾﺪه، ﻣﻌﺮﻓﯽ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﯾﺎﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺪن ﯾﮏ راه اﺳﺖ. ﮐﻠﯿﺪ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻋﺮﺿﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﻫﺮ ﺳﺎزﻣﺎن در اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ بگیرد : -درﭼﻪ ﮐﺴﺐ وﮐﺎري ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﮐﻨﺪ. -ﺑﻪ ﭼﻪ ﺑﺎزارﻫﺎﯾﯽ واردﺷﻮذ. ب) اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﻬﺎي آﻣﯿﺨﺘﻪ ﻣﺤﺼﻮل ج) ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻣﺤﺼﻮل:

ﻣﻌﻤﻮﻻ از اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

3) ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﯿﻤﺖ: ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﻮدآوري ﯾﮏ ﻫﺪف ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪﻗﯿﻤﺖ ﮔﺬاري ﮐﻢ اﻫﻤﯿﺖ ﺗﺮاﺳﺖ زﯾﺮاارﺑﺎب رﺟﻮع وﺟﻬﯽ ﺑﺎﺑﺖ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﺤﺼﻮل ﻧﻤﯽ ﭘﺮدازد وﯾﺎﭘﻮل ﮐﻤﯽ ﻣﯽ ﭘﺮدازد. وﻇﯿﻔﻪ اﺻﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎﻟﯽ آﻧﻬﺎ ﮐﻢ اﺳﺖ. اﺳﺘﺮاﺗﺰي ﺗﺨﻔﯿﻒ دراﯾﻦ ﺟﺎﮐﺎرﺑﺮدوﺳﯿﻌﯽ دارد.

4) ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﻮزﯾﻊ: ﺳﯿﺴﺘﻢ

ﺗﻮزﯾﻊ درﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري ﺷﺎﻣﻞ دوﻗﺴﻤﺖ اﺻﻠﯽ اﺳﺖ:

 اﻟف) ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎي ﺗﻮزﯾﻊ ﺑﺮاي ﺑﺎزارﻫﺎي اﻋﻨﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن وارﺑﺎب رﺟﻮع.

ب) ﺑﺮﻗﺮارﮐﺮدن ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﻮزﯾﻊ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﺮاي ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي دوﮔﺮوه: ﮐﻪ

ﻫﺪف اﺻﻠﯽ آن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎ اﻋﺎﻧﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن و ارﺑﺎب رﺟﻮع راﺑﻄﻪ ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ. ﻣﺤﻞ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎﺑﺎزارﻫﺎي ارﺑﺎب رﺟﻮع ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ.

 5) ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺗﺮﻓﯿﻊ ﻓﺮوش: ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري از آﮔﻬﯽ، ﻓﺮوش ﺣﻀﻮري و ﭘﯿﺸﺒﺮد ﻓﺮوش ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮدن ارﺗﺒﺎط ﺑﺎاﻋﺎﻧﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن و ارﺑﺎب رﺟﻮع اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

 6) اﺟﺮاي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ: ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻞ درﺗﻮﺳﻌﻪ آﺗﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ اﯾﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎاﺛﺮﺧﻮاﻫﻨﺪﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ: اﻟﻒ) ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ در ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻏﯿﺮﺗﺠﺎري و ﺗﺤﻘﯿﻖ دراﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ. ب) ﺳﻨﺠﺶ ﻋﻤﻠﮑﺮد. ج) اداره ﮐﺮدن ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ

ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ

ﺑﺴﯿﺎري ازﺷﺮﮐﺘﻬﺎﻗﺴﻤﺘﯽ ازﺳﻬﻢ ﻓﺮوش وﺳﻮدﺧﻮدراازﻋﻤﻠﯿﺎت ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺧﻮددرﮐﺸﻮرﻫﺎي دﯾﮕﺮﺑﻪ دﺳﺖﻣﯽ آورﻧﺪ. ﻋﺪم ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎي ﮐﺎﻓﯽ درﺑﺎزارﻫﺎي داﺧﻠﯽ ووﺟﻮدﻓﺮﺻﺘﻬﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ درﺑﺎزارﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽﻋﺎﻣﻞ اﺳﺎﺳﯽ ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ﺑﺎزارﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ اﺳﺖ. ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪن ﺗﻮﻟﯿﺪﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﻣﻠﯽ وﺑﺎﻻرﻓﺘﻦ ﻣﺎﻟﯿﺎت درﯾﮏ ﮐﺸﻮر و ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ آن ﺑﺮ دوش ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن از ﻋﻮاﻣﻞ ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ﺑﺎزارﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺖ. ﯾﮑﯽ ازﻣﺸﮑﻼت ﻣﻬﻢدر زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﮔﺮاﯾﺶ اﻓﺮاد در ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﯿﺮي ارزﺷﻬﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺧﻮد در ﺑﺎزارﻫﺎ و ﻣﺤﯿﻄﻬﺎيﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺖ. ﺑﺎزارﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ﻋﺎﻣﻞ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﻬﺘﺮ، ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﺎزده ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮ ﺑﺮاي ﺷﺮﮐﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ اﯾﻨﺪ و ﯾﮑﯽ از دﻻﯾﻞ ﻧﻔﻮذ در ﺑﺎزارﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ارزي ﻻزم ﺑﺮاي ﺗﻬﯿﻪ ﻣﻮاد ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺷﺮﮐﺘﻬﺎﺳﺖ.

اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ:

ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺮازﺑﺎزرﮐﺎﻧﯽ ﻫﺮﮐﺸﻮروﻣﻘﯿﺴﻪ ارﻗﺎم واردات وﺻﺎدرات آن ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮي ﮐﻪ ﺑﺮزﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﻪ اﻓﺮادﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﯽ ﮔﺬارد. ﺗﺮازﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻔﺎوت ﺑﯿﻦ ارزش ﭘﻮﻟﯽ ﺻﺎدرات وواردات ﯾﮏ ﮐﺸﻮر. اﮔﺮﺻﺎدرات ﺑﯿﺸﺘﺮازواردات ﺑﺎﺷﺪﮐﺴﺮي ﺗﺮاز ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮدوﺑﺎﻟﻌﮑﺲ. اﯾﺮان ﺑﯿﺸﺘﺮواردﮐﻨﻨﺪه ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻣﺼﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﯾﺎ وﯾﮋه:

اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮاﯾﻦ ﻓﺮض اﺳﺖ ﮐﻪ روش ﻣﺼﺮف ﻣﺤﺼﻮل وﻧﯿﺎزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ازﻃﺮﯾﻖ آن ارﺿﺎ ﻣﯽ ﺷﻮددرﻫﻤﻪ ﺟﺎﯾﮑﺴﺎن اﺳﺖ درﻧﺘﯿﺠﻪ ﻻزم ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎ ﺗﻄﺒﯿﻖ آﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﺮاﺳﺎس ﺷﺮاﯾﻂ ﻫﺮﮐﺸﻮرﻧﯿﺴﺖ. اﺳﺘﺮاﺗﮋي ویژه ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻃﺮﺣﻬﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﮐﺸﻮر ﺑﺮ ﻣﺒﻨﯽ ﻧﯿﺎزﻫﺎ، ارزﺷﻬﺎ، ﻋﺎدات و ﻗﺪرت ﺧﺮﯾﺪ آﻧﻬﺎ ﺗﻬﯿﻪ ﺷﻮد. استراتژی ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ در ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﺘﺪاول اﺳﺖ.

ﻣﺮاﺣﻞ ﻋﻤﺪه ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي درﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ:

ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﺤﯿﻄﺒﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ

ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ درﺳﻄﺢ ﺑﺒﻦ اﻟﻤﻠﻞ

ﺗﺼﻤﯿﻢ درﻣﻮرداﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎزارﻫﺎدرﺳﻄﺢ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ

ﺗﺼﻤﯿﻢ درﻣﻮردﭼﮕﻮﻧﮕﯽ واردﺷﺪن ﺑﻪ ﺑﺎزارﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ

ﺗﺼﻤﯿﻢ درﻣﺮدﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ

ﺗﺼﻤﯿﻢ درﻣﻮردﻧﻮع ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ

ﻣﺮﺣﻠﻪ اول:

ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺤﯿﻄﯽ درﻣﺮﺣﻠﻪ اول ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪاز:

1) ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽﺷﺎﻣﻞ دودﺳﺘﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎوﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺪﻓﺸﺎن اﻓﺰاﯾﺶ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ:

اﻟﻒ) ﺗﻌﺮﻓﻪ ﮔﻤﺮﮔﯽ: ﻣﺘﺪاول ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﺪودﯾﺖ وارداﺗﯽ ﺑﺮاي ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﺎرﺟﯽ درﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ اﺳﺖ.

 ب) ﺳﻬﻤﯿﻪ: ﺷﺮﮐﺖ ﺻﺎدرﮐﻨﻨﺪه ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ازﻃﺮف ﮐﺸﻮرواردﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﺳﻬﻤﯿﻪ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﻮدﯾﻌﻨﯽ دوﻟﺖ ﺧﺎرﺟﯽ واردات ﺑﺮﺧﯽ ازﻣﺤﺼﻮﻻت راازﻧﻈﺮﻣﻘﺪاردردوره زﻣﺎﻧﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺤﺪودﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻫﺪف ازﺳﻬﻤﯿﻪ ﺑﻨﺪي ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ ازﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ درارزﺧﺎرﺟﯽ، ﺣﻤﺎﯾﺖ ازﺻﻨﺎﯾﻊ داﺧﻠﯽ وﮐﺎﻫﺶ ﺑﯿﮑﺎري.

 ج) ﻏﯿﺮﻣﺠﺎزاﻋﻼم ﮐﺮدن واردات ﺑﻌﻀﯽ ازﻣﺤﺼﻮﻻت: ﺣﺪﻧﻬﺎﯾﯽ روش ﺳﻬﻤﯿﻪ ﺑﻨﺪي اﺳﺖ.

 د) ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎي ﺑﺎزرﮐﺎﻧﯽ ازﻃﺮﯾﻖ ﮐﻨﺘﺮل ارزﺧﺎرﺟﯽ:

دراﯾﻦ روش دوﻟﺘﻬﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺎوﺿﻊ ﻣﻘﺮرات ارزي ﺧﺎص ﺑﺎزرﮐﺎﻧﯽ ﺧﺎرﺟﯽ راﮐﻨﺘﺮل ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ. ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎي ﻏﯿﺮ ﺗﻌﺮﻓﻪ اي: ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ ازﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻣﺸﺎرﮐﺖ درﺑﻌﻀﯽ ازﻣﻨﺎﻗﺼﻪ ﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ، ﯾﺎﻋﺪم ﻗﺒﻮل اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎي ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﻮرﺻﺎدرﮐﻨﻨﺪه ازﻃﺮف ﺑﻌﻀﯽ ازﮐﺸﻮرﻫﺎﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﻘﺮات ﺧﺎص ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي دوﻟﺘﯽ آﻧﻬﺎ

2) وﺿﻌﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎدي:

ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺗﺴﻬﯿﻞ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎزرﮐﺎﻧﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪاز: اﻟﻒ) ﮔﺎت ﯾﺎﻣﻮاﻓﻘﺘﻨﺎﻣﻪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﻌﺮﻓﻪ و ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ

ب) اﻧﮑﺘﺎد ﯾﺎ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺗﻮﺳﻌﻪ و ﺗﺠﺎرت ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ:

 ﯾﮑﯽ ازاﻫﺪاف ﻋﻤﺪه آن ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن اﻣﺘﯿﺎزات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻊ ﺗﻌﺮﻓﻪ ﻫﺎي ﺗﺮﺟﯿﺤﯽ ﺑﺮاي ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﮐﺸﻮرﻫﺎي درﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ  درﮐﺸﻮرﻫﺎي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

ج) ﺳﺎزﻣﺎن اﮐﻮ ﯾﺎ ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﻤﮑﺎرﯾﻬﺎي اﻗﺘﺼﺎدي:

ﺑﺮاي اﯾﺠﺎدﺗﺴﻬﯿﻼت ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ وﻏﯿﺮآن ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎي اﯾﺮان، ﺗﺮﮐﯿﻪ وﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ درﺣﻘﯿﻘﺖ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ آر. ﺳﯽ. دي ﯾﺎﺳﺎزﻣﺎن ﻋﻤﺮان ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﺳﺎﺑﻖ اﺳﺖ.

 د) ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻫﻤﮑﺎري اﻗﺘﺼﺎدي: ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺎزارﻣﺸﺘﺮك  اروﭘﺎ، اﺗﺤﺎدﯾﻪ ﺗﺠﺎرت آزادآﻣﺮﯾﮑﺎي ﻻﺗﯿﻦ، ﺑﺎزارﻣﺸﺘﺮك آﻣﺮﯾﮑﺎي ﻣﺮﮐﺰی، ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﻤﮑﺎرﯾﻬﺎي اﻗﺘﺼﺎدي ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎي اروﭘﺎي ﺷﺮق وﺿﻌﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎدي ﺷﺎﻣﻞ دووﯾﮋﮔﯽ اﻗﺘﺼﺎدي ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯿﺰان ﺟﺬاﺑﯿﺖ ﯾﮏ ﮐﺸﻮرﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ  ﺑﺎزارﺻﺎدراﺗﯽ اﺳﺖ:

 1) ﺳﺎﺧﺘﺎرﺻﻨﻌﺘﯽ

2) ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻮزﯾﻊ درآﻣﺪ.

ﺳﺎﺧﺘﺎرﺻﻨﻌﺘﯽ ﻫﺮﮐﺸﻮر ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪه اﺣﺘﯿﺎﺟﺎت آن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت وﺧﺪﻣﺎت اﺳﺖ وﺳﻄﺢ  درآﻣﺪوﺗﻌﺪاداﻓﺮادﺷﺎﻏﻞ وﻧﻈﺎﯾﺮآن راﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﮐﻨﺪﮐﻪ ﭼﻬﺎرﻧﻮع دارد:

 اﻟﻒ) اﻗﺘﺼﺎد زﯾﺴﺖ ﮔﺬراﻧﯽ :اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ ﮐﻪ درآن ﺑﯿﺸﺘﺮﻣﺮدم ﺑﻪ اﻣﻮرﮐﺸﺎورزي ﺳﺎده اﺷﺘﻐﺎل دارﻧﺪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﺎﯾﺎﭘﺎي : ﮐﺸﻮرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ازﻟﺤﺎظ داﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﯾﺎ10 ﺑﺎ ﻣﺤﺼﻮﻻت اﯾﺠﺎدﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ب) اﻗﺘﺼﺎد ﺻﺎدر ﮐﻨﻨﺪه ﻣﻮاد ﺧﺎم

ﭼﻨﺪﻣﻨﺒﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﻮادﺧﺎم ﻏﻨﯽ وﻟﯽ درﻣﻮارد دﯾﮕﺮﺿﻌﯿﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪوﺑﺎرارﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎﺷﯿﻦ آﻻت اﺳﺘﺨﺮاج  ﻣﻌﺎدن ووﺳﺎﯾﻞ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺗﻮزﯾﻌﯽ ووﺳﺎﯾﻞ ﻧﻘﻠﯿﻪ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ج) اﻗﺘﺼﺎددرﺣﺎل ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺷﺪن :اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ ﮐﻪ درآن ﺗﻮﻟﯿﺪات ﺻﻨﻌﺘﯽ درﺣﺎل اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺖ.

د) اﻗﺘﺼﺎد ﺻﻨﻌﺘﯽ: اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺧﻮدراﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﭘﯽ رﯾﺰي ﻣﯽ

ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﺻﺎدرﮐﻨﻨﺪه ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺗﻮﻟﯿﺪي و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ اي ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻮزﯾﻊ درآﻣﺪﺑﻪ دوﻋﺎﻣﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎرﺻﻨﻌﺘﯽ ﮐﺸﻮر وﺳﯿﺴﺘﻢ ﺳﯿﺎﺳﯽ آن ﺑﺴﺘﮕﯽ داردوﺑﻪ ﭘﻨﺞ ﮔﺮوه ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ: 1) درآﻣﺪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﺴﯿﺎرﭘﺎﯾﯿﻦ دراﻗﺘﺼﺎدﺑﺴﯿﺎرﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎده 2) درآﻣﺪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ  ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮاي اﻏﻠﺐ ﻣﺮدم 3) درآﻣﺪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﺴﯿﺎرﺑﺎﻻ ﺑﺮاي ﺗﻌﺪادﮐﻤﯽ ازﻣﺮدموﺑﺴﯿﺎرﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮاي اﻏﻠﺐ ﻣﺮدم 4) درآﻣﺪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﺎﻻ، ﻣﺘﻮﺳﻂ، ﭘﺎﯾﯿﻦ 5) درآﻣﺪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﺮاي اﻏﻠﺐ ﻣﺮدم .

3) وﺿﻌﯿﺖ ﺳﯿﺎﺳﯽ-ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﺸﻮرﻫﺎ:

ﺑﺎﯾﺪﺑﻪ ﭼﻬﺎرﻋﺎﻣﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮد: اﻟﻒ) واﮐﻨﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ب) ﺛﺒﺎت ﺳﯿﺎﺳﯽ ج) ﻣﻘﺮرات  ﭘﻮﻟﯽ

د) ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻮروﮐﺮاﺳﯽ دوﻟﺘﯽ

4) وﺿﻌﯿﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ:

ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺮدم ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ درﺳﻄﺢ ﮐﻠﯽ ﺑﺎزار ﺑﻠﮑﻪ در ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻧﺴﺒﯽ ﻣﺮدم ﺑﯿﻦ ﻣﺤﺼﻮﻻت رﻗﯿﺐ ﻣﻮﺛﺮاﺳﺖ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ دوم:

ﺷﺮﮐﺘﻬﺎ از دو طریق تصمیم ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ درﺳﻄﺢ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ:

 1) ﯾﺎ دﯾﮕﺮان آﻧﻬﺎ را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺻﺎدرات ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

 2) ﯾﺎ ﺧﻮد ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ فروش محصولات در ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر ﻣﯽ اﻓﺘﺪ. ﻫﺮ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺑﺎزارﻫﺎي ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺳﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ دارﻧﺪ:

 اﻟﻒ) ﭼﻨﺪدرﺻﺪ از ﮐﻞ ﻓﺮوﺷﺶ را ﺑﻪ ﺻﺎدرات اﺧﺘﺼﺎص دﻫﻨﺪ.

 ب) ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ در ﺑﺮﺧﯽ از ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ در ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي.

 ج) درﭼﻪ ﻧﻮع ﮐﺸﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮم:

ﻫﺪف اﺻﻠﯽ دراﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺳﻮدﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻬﺎرﻧﻮع ﺗﺨﻤﯿﻦ وﭘﯿﺸﺒﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ زﯾﺮﺑﺎﯾﺪﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮﻧﺪ:

 1) ﺗﺨﻤﯿﻦ ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪي ﺑﺎزارﻣﻮﺟﻮد.

 2) ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪي ﺑﺎزارآﯾﻨﺪه: ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﯿﺰان ﺳﻬﻢ ﺑﺎزارﻣﺤﺼﻮل ﺷﺮﮐﺖ درﮐﺸﻮرﻣﻮردﻧﻈﺮﺑﺴﺘﮕﯽ داردوﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي رﻗﺒﺎوﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺷﺮﮐﺖ درﻣﻮردﻣﺤﺼﻮل، ﻗﯿﻤﺖ ﮔﺬاري، ﺳﯿﺎﺳﺘﻬﺎي ﺗﺸﻮﯾﻘﯽ وﺗﺮﻏﯿﺒﯽ وﺳﯿﺎﺳﺘﻬﺎي ﺗﻮزﯾﻌﯽ آن ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد.

3) ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎوﺳﻮد: ﻣﯿﺰان ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ورودﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزارﺧﺎرﺟﯽ ﺑﻪ ﻧﻮع اﺳﺘﺮاﺗﮋي ورودﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزارﺧﺎرﺟﯽ وﮐﺸﻮرﻣﻮردﻧﻈﺮﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻔﺎوت ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺗﺨﻤﯿﻨﯽ وﻓﺮوش ﺗﺨﻤﯿﻨﯽ ﺳﻮدﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ راﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ.

4) ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻧﺮخ ﺑﺎزده ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري: ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻣﯿﺰان دراﻣﺪﺑﺎﯾﺪﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﻣﻮردﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮارﮔﯿﺮدﺗﺎﺑﺎزارﻣﻮردﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮارﮔﯿﺮدﺗﺎﺑﺎزارﻣﻨﺎﺳﺒﯽ رااﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯿﻢ. ﻧﺴﺒﺖ ﺳﻮدﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﺑﺎﯾﺪآﻧﻘﺪرزﯾﺎدﺑﺎﺷﺪﺗﺎﺷﺮﮐﺘﺒﻪ دوﻣﻘﺼﻮدﺧﻮد:

 اﻟﻒ) ﺑﻪ ﻣﻘﺪارﺳﻮددﻫﯽ ﻣﻮرداﻧﺘﻈﺎرﺧﻮدﺑﺮﺳﺪ.

 ب) رﯾﺴﮑﻬﺎي ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻧﺸﺪه اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺻﺎدراﺗﯽ راﺑﺎاﯾﻦ ﺳﻮدﺟﺒﺮان ﮐﻨﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭼﻬﺎرم:

ﺑﺎﯾﺪﺳﻪ ﺗﺎاﺳﺘﺮاﺗﮋي راﻣﺪﻧﻈﺮﺑﮕﯿﺮﯾﻢ:

اﻟﻒ) اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺻﺎدرات: ﺳﺎده ﺗﺮﯾﻦ راه ﺑﺮاي ورودﺑﻪ ﺑﺎزارﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺖ. ﺻﺎدرات ﻣﻮرديﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮدﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺮﭼﻨﺪوﻗﺖ ﯾﮏ ﺑﺎرﺑﻪ ﻃﻮراﻧﻔﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ داﺷﺘﻦ ﻣﺤﺼﻮل  ﻣﺎزادﺑﺮﻣﺼﺮف داﺧﻠﯽ آﻧﻬﺎ راﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪاران ﮐﺸﻮرﺧﺎرﺟﯽ ﺑﻔﺮوﺷﺪ. ﺻﺎدرات ﻓﻌﺎلﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮدﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺶ را ﺑﻪ ﮐﺸﻮر ﻣﻮرد ﻧﻈﺮﺻﺎدرﮐﻨﺪ. ﺻﺎدرات ﺑﻪ دودﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ: اﻟﻒ) ﺻﺎدرات ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ: ﺑﯿﺸﺘﺮدرﻣﯿﺎن ﺷﺮﮐﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎزه ﺑﻪ ﻓﮑﺮﺻﺎدرات اﻓﺘﺎده اﻧﺪ ﻣﺘﺪاول اﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮐﻤﺘﺮي ﻧﯿﺎزاﺳﺘﻮرﯾﺴﮏ ﮐﻤﺘﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺎدرﮐﻨﻨﺪﮔﺎن اﺳﺖ. دراﯾﻦ ﺻﺎدرات ﻣﯽ ﺗﻮان ازواﺳﻄﻪ ﻫﺎي داﺧﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮﻣﻮاردزﯾﺮ ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺖ:

1) ﺑﺎزرﮔﺎن ﺻﺎدرﮐﻨﻨﺪه ﻣﺤﺼﻮل درداﺧﻞ ﮐﺸﻮر: اﯾﻦ واﺳﻄﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺗﻮﻟﯿﺪي راﺑﺎﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺧﻮدﻣﯽ ﺧﺮدوﺧﺎرج ازﮐﺸﻮرﻣﯽ ﻓﺮوﺷﺪ.

2) ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﺻﺎدراﺗﯽ داﺧﻞ ﮐﺸﻮر: اﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﺧﺮﯾﺪاران ﺧﺎرﺟﯽ راﭘﯿﺪاوﺑﺎآﻧﻬﺎﻣﺬاﮐﺮات وﻣﮑﺎﺗﺒﺎت اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪوﻣﺤﺼﻮل ﺷﺮﮐﺖ راﻣﯽ ﻓﺮوﺷﺪودرﺻﺪي راﺑﻊ ﻋﻨﻮاﻧﮑﻤﯿﺴﯿﻮن ﺑﺮاي ﺧﻮدﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺷﺮﮐﺘﻬﺎي ﺻﺎدراﺗﯽ ووارداﺗﯽ ﺟﺰواﯾﻦ ﮔﺮوه ازواﺳﻄﻪ ﻫﺎﻫﺴﺘﻨﺪ.

3) ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺗﻌﺎوﻧﻨﯽ ﺻﺎدرات: ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺻﺎدراﺗﯽ راﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ازﻃﺮف ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺘﻌﺪداﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ.

4) ﺷﺮﮐﺘﻬﺎي اﻧﺠﺎم ﻫﻨﺪه ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺻﺎدرات: اﯾﻦ واﺳﻄﻪ ﻫﺎ درازاي درﯾﺎﻓﺖ وﺟﻪ، ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﺻﺎدراﺗﯽ ﺷﺮﮐﺘﻬﺎرااﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. ب) ﺻﺎدرات ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ: ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺮﯾﺪاران ﺧﺎرﺟﯽ آﻧﻬﺎراﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺻﺎدرات ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪﻣﻌﻤﻮﻻازروش ﺻﺎدرات ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺎدرات آﻧﻬﺎ آﻧﻘﺪر اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي اداره ﺳﺎزﻣﺎن ﺻﺎدراﺗﯽ راﺧﻮدﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ازاﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. دراﯾﻦ روش ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ورﯾﺴﮏ واﻣﮑﺎن ﺳﻮدﺑﯿﺸﺘﺮاﺳﺖ. ازﭼﻬﺎرﻃﺮﯾﻖ ﻣﯽ ﺗﻮان ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺻﺎدرات ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ را اﻧﺠﺎم داد: 1) اﯾﺠﺎدﺑﺨﺶ ﺻﺎدراﺗﯽ درداﺧﻞ ﮐﺸﻮر 2) ﺗﺎﺳﯿﺲ دﻓﺘﺮﻓﺮوش ﯾﺎﺷﻌﺒﻪ اي ازﺷﺮﮐﺘﺪرﺧﺎرج ازﮐﺸﻮر: دﻓﺘﺮﻓﺮوش ﻣﻌﻤﻮﻻﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎه داﺋﻤﯽ وﻣﺮﮐﺰﻋﺮﺿﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﻤﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد. 3) داﺷﺘﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﻓﺮوش ﺳﯿﺎرﺑﺮاي ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ.

4) داﺷﺘﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﯾﺎﺗﻮزﯾﻊ ﮐﻨﻨﺪه درﺧﺎرج ازﮐﺸﻮر.

ب) اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﻫﻤﮑﺎري ﻣﺸﺘﺮك:

ﻣﻨﻈﻮرﻫﻤﮑﺎري ﻣﺸﺘﺮك ﺑﺎاﻓﺮادﮐﺸﻮرﻫﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺮاي اﯾﺠﺎدﺗﺴﻬﯿﻼت ﺗﻮﻟﯿﺪي وﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ اﺳﺖ اﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻔﺎوت اﯾﻦ اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺑﺎ ﺻﺎدرات اﺳﺖ وﺗﻔﺎوت اﯾﻦ اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺑﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ دراﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻃﻮرﻣﺴﺘﻘﻞ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد. ﭼﻬﺎرﻧﻮع ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﻤﮑﺎري ﻣﺸﺘﺮك ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪاز:

1) ﻫﻤﮑﺎري ﻣﺸﺘﺮك از ﻃﺮﯾﻖ واﮔﺬاري اﻣﺘﯿﺎزي ﺧﺎص: ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪه اﻣﺘﯿﺎز ﺑﺎ ﮔﯿﺮﻧﺪه اﻣﺘﯿﺎز درﮐﺸﻮرﺧﺎرﺟﯽ درﻣﻮردﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎده ازﻣﺮاﺣﻞ ﺗﻮﻟﯿﺪ، ﻋﻼﻣﺖ ﺗﺠﺎري و دﯾﮕﺮ ﻧﮑﺎت ﻗﺎﺑﻞ ارزش در ازاي درﯾﺎﻓﺖ وﺟﻪ ﯾﺎﺣﻖ اﻣﺘﯿﺎز ﺑﻪ ﺗﻮاﻓﻖ ﻣﯽ رﺳﻨﺪ. در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪه اﻣﺘﯿﺎزﺑﺎﺣﺪاﻗﻞ رﯾﺴﮏ ﺑﻪ ﺑﺎزار ﺧﺎرﺟﯽ دﺳﺖ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ و ﮔﯿﺮﻧﺪه اﻣﺘﯿﺎز ﻫﻢ در ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ ﻣﻌﺮوف ﺑﺎ ﻧﺎﻣﯽ ﻣﻌﺮوف ﺗﺨﺼﺺ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪوﯾﮑﯽ ازﻣﻌﺎﯾﺐ آﻧﻨﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﻣﺴﺘﻘﻞ اﯾﻦ اﺳﺖ که عرضه ﮐﻨﻨﺪه اﻣﺘﯿﺎز ﺑﺮﮔﯿﺮﻧﺪه آن ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻤﺘﺮي دارد و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺳﻮدﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده و ﺑﺮاي ﺧﻮد رﻗﯿﺐ اﯾﺠﺎدﮐﻨﺪ.

 2) ﻗﺮارداد ﺗﻮﻟﯿﺪ: راه دﯾﮕﺮ ﻫﻤﮑﺎري ﻋﻘﺪ ﻗﺮارداد ﺑﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﻠﯽ ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﯾﮏ ﻣﺤﺼﻮل اﺳﺖ. ازﻧﮑﺎت ﺿﻌﻒ آن ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻢ ﺑﺮﻣﺮاﺣﻞ ﺗﻮﻟﯿﺪ و از دﺳﺖ دادن ﺳﻮد اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ در ﺗﻮﻟﯿﺪ اﺳﺖ. ﻧﮑﺘﻪ ﻣﺜﺒﺖ آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺎ ﺣﺪاﻗﻞ رﯾﺴﮏ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﯽ را آﻏﺎز ﮐﻨﺪ و اﺣﺘﻤﺎﻻ در آﯾﻨﺪه ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﺧﻮد ﺷﺮﮐﺖ ﻫﻢ ﺳﻬﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

 3) ﻗﺮارداد ﻫﻤﮑﺎري در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ: ﺑﻪ ﺟﺎي ﻣﺤﺼﻮل ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ را ﺻﺎدرﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

 4) ﻫﻤﮑﺎري ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ ﻣﺸﺘﺮك: ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬارﺧﺎرﺟﯽ وﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬارداﺧﻠﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪي ﯾﺎ ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ را ﺑﺎ ﻫﻢ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. ج) اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ: آﺧﺮﯾﻦ راه ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ ﺑﺎزارﺧﺎرﺟﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﯾﺎ ﻣﻮﻧﺘﺎژ ﻣﺤﺼﻮل در ﺑﺎزار ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺖ. ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﺎﯾﺐ ﻋﻤﺪه آن اﻧﻮاع رﯾﺴﮑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪ اﺳﺖ ﻧﻈﯿﺮ: ﺑﻠﻮﮐﻪ ﺷﺪن ﯾﺎﮐﻢ ارزش ﺷﺪن ﭘﻮﻟﻬﺎي ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﺷﺪه، وﺧﯿﻢ ﺷﺪن وﺿﻊ بازاری از ﺗﺼﺮف ﺧﺎرج ﺷﺪن ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻨﺠﻢ:

دراﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ آﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﺎﯾﺪﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮد:

 1) ﻣﺤﺼﻮل

2) روش ﺗﺸﻮﯾﻘﯽ وﺗﺮﻓﯿﻌﯽ

 3) روش ﻗﯿﻤﺖ ﮔﺬاري: ﺑﯿﺸﺘﺮﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن درﺑﺎزارﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﻤﺘﺮي ﺑﺮاي ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮدﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ. ﯾﮑﯽ ازاﻫﺪاف ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﯿﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﻔﻮذدرﺑﺎزارواﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻬﻢ ﺑﺎزارﺷﺮﮐﺖ درﮐﺸﻮرﻣﻮردﻧﻈﺮاﺳﺖ.

4) ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎي ﺗﻮزﯾﻌﯽ: ﺷﺮﮐﺖ ﺻﺎدراﺗﯽ ﺑﺎﯾﺪﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎ ﺗﺎﻋﺮﺿﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. واسطه اول ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﺮﮐﺰي ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮐﻞ ﮐﺎﻧﺎل ﻫﺎ ﻧﻈﺎرت       ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺧﻮدش ﻧﯿﺰﺑﺨﺸﯽ از ﮐﻞ ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎﺳﺖ. واﺳﻄﻪ دوم ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎي ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت راﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎي ﮐﺸﻮر وارد ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ. واﺳﻄﻪ ﺳﻮم ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎي داﺧﻞ ﮐﺸﻮر وارد ﮐﻨﻨﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت را از ﻣﺮزﻫﺎي ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺸﻢ:

ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ از ﺳﻪ راه ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ را اداره ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ:

 1) اﯾﺠﺎد ﺑﺨﺶ ﺻﺎدراﺗﯽ در داﺧﻞ ﺳﺎزﻣﺎن

 2) ﺗﺎﺳﯿﺲ ﺳﺎزﻣﺎن ﯾﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ

3) ﺗﺎﺳﯿﺲ ﺷﺮﮐﺖ ﭼﻨﺪﻣﻠﯿﺘﯽ